A Bandeira, Escudo e Himno

O acordo de creación foi tomado por unanimidade en Pleno o día 16 de maio de 1984 e posteriormente aprobada por Orde da Consellería de Presidencia a través do Decreto 82/1985 do 28 de marzo.

Será rectangular e estará cruzada dende o ángulo superior esquerdo ao inferior dereito por unha franxa de cor branca na proporción de dous a dez en relación co ancho da bandeira e dividindo en dous triángulos rectángulos iguais, un de cor vermella na parte superior e outro de cor verde na parte inferior.

A cor vermella elixiuse por ser a mesma do estandarte do Concello e o verde significa auga, esperanza e forza, facéndonos lembrar a cor dos nosos vales e montañas.

A estrela é a imaxe da felicidade, significando grandeza, verdade, luz, maxestade, paz e prudencia.

A torre Significa grandeza e elevación, asilo e salvagarda; representa as torres feudais de Guimarei, A Barreira e o Pazo de Oca.

A bordadura é peza honorable de primeira orde, e privilexio de esforzados guerreiros.

O ramo do carballo é símbolo de ánimo forte e constante de fecundidade en empresas.

O ramo de palma representa o premio ao martirio, a victoria e ao triunfo.

Os camiños refírense ao camiño real da peregrinaxe cara terras de Compostela.

A ponte representa a ponte románica de Vea, que fala da nosa tradición neste censo de peregrinaxe cos seis arcos que aínda hoxe conserva.

A cuncha da vieira é símbolo dos peregrinos a Santiago.

O Himno

Terra nobre, fidalga e ben labrada,
dende Montes a ollar fecundos ríos.
Mociña florecida en amoríos que de
cincuenta estrelas es gardada.

De pazos e de pontes adornada,
de castros e de rexos penedíos,
de soutos e camposas, aduvíos da
palabra que é lei dita na Estrada.

Sosegan na túa paz os bos viaxeiros
e medran os teus fillos na irmandade
e na fiel memoria os devanceiros.

Con ramos de benvida e lealdade
sairemos todos xuntos ós carreiros
cun cantar de esperanza e liberdade:

O himno novo das terras da bonanza
a resoar polos vales e os outeiros
ata onde o corazón a Patria alcanza

Letra: Salvador García Bodaño. Músíca: Eulogio López Masid.